Gespot

|Gespot
Gespot 2017-10-05T12:09:35+00:00

Gespot


Rode rivierkreeft (oktober 2017)
(foto: Laurens van Leeuwen)

De rode rivierkreeft (Procambarus clarkii) wordt ook “Amerikaanse  rivierkreeft” genoemd. Maar die naam blijkt ook voor enkele andere soorten gebruikt te worden. Volwassen kreeften zijn roodachtig met felrode puntjes op de scharen, en worden tussen 12 en 17 cm groot. Mannetjes zijn te herkennen aan het feit dat de rechterschaar groter is. De inheemse Europese rivierkreeft bleek niet bestand tegen de kreeftenpest, waar zijn overzeese soortgenoot drager van kan zijn en resistentie ertegen heeft opgebouwd. Deze exoot is inmiddels sterk verspreid in ons land.

 

Wespendief (september 2017)
(foto: Laurens van Leeuwen)

De naam van deze roofvogel (Pernis apivorus) is veelzeggend. Hij voedt zich met wespen, bijen en hommels, en hun larven/poppen. Met zijn dik verenpakket, schubben op zijn poten en wimperharen is hij gewapend  tegen steken van deze insecten. Zijn landing in het park is bijzonder.
Wespendieven zijn trekvogels, en deze juveniel heeft blijkbaar zijn biezen nog niet gepakt. Of heeft hij zijn oog laten vallen op de bijenkasten in de heemtuin?

 

Moerasmelkdistel (juli 2017)
De Sonchus palustris is een composietplant (90-300 cm) die bloeit met lichtgele bloemen van juli tot september. Zoals de naam aangeeft houdt de plant van nattigheid en komt voor in moerassen en aan waterkanten. De plant heeft een 10 cm lange en 5 cm dikke wortelstok, waaraan dikke wortels zitten. De bladeren zijn grijsgroen: de bladeren zijn langwerpig en diep veervormig gedeeld, de bovenste bladeren zijn niet gedeeld. Alle bladeren hebben een pijlvormig geoorde voet met spitse oortjes. Plaatselijk vrij algemeen.

 

 

Afbeeldingsresultaat voor kleine karekietKleine karekiet (juni 2017)
In de rietkragen bij de lelievijver zingen 2 kleine karekieten, rietvogels die zich niet snel laten zien, en daarom aan hun geluid herkend moeten worden. Dat valt nog niet mee, omdat  bijvoorbeeld de rietzanger soortgelijke zang laat horen, maar die kenmerkt zich door hun nerveuze en snellere zang. De Acrocephalus scirpaceus overwintert in West-Afrika.

 

 

 

Afbeeldingsresultaat voor eurasian woodcock

Houtsnip (januari 2017)
Tijdens het takken slepen werd een houtsnip opgeschrikt bij de akkerrand. De Scolopax Rusticola is de grootste van de snippensoorten in ons land, met een lange snavel (6-8 cm). Het is een schuwe en stille vogel, meestal solitair levend. Hij is praktisch onzichtbaar dank zij zijn camouflagekleed, en zal pas op het laatste moment de vlucht nemen. Doorgaans laat de vogel zich alleen in de avondschemering zien.

 


Hoimg_4795ornaars (september 2016)
Hoornaars (Vespa crabro) hebben 2 vleermuiskasten in het noordelijk deel van het park omgebouwd tot verblijf. Het zijn de grootste wespachtigen van ons land (max 3,5 cm).  Ze voeden zich met plantensappen, maar jagen op insecten – waaronder libellen – waarmee ze hun larven voeren. Ze bouwen hun nesten van cellulose, dat ze van bomen knagen. Hun steek is pijnlijker dan van een wesp, maar minder giftig. Alleen de koningin overleeft de winter, om in het voorjaar een nieuw nest te beginnen, dichtbij het vorige.

 

 

penseel-kever

Penseelkever (augustus 2016)
Deze mooie kever (Trichius fasciatus) – gefotografeerd door Laurens van Leeuwen– is van de familie van de bladsprietkevers. Met hun behaard lichaam (12-15 mm) en opvallende geel/zwarte kleuren proberen ze aanvallers af te schrikken (mimicry). Zijn favoriet voedsel zijn de zachtere delen van schermbloemigen.

 

 

????????????????????????????????????

Klimopereprijs (mei 2016)
Deze bijzonder erepijs (Veronica hederifolia) dankt zijn naam aan de vorm van de bladeren. Het is een eenjarige plant die in het voorjaar (maart-mei) bloeit en die te vinden is in de ondergroei van bossen en op akkers, en soms in de stad op muren.

 

 

 

BBladkoningladkoning (oktober 2014 /september 2016)
In oktober werd bij de waterlelievijver een bladkoning gespot. Een grijsachtig bruin vogeltje, dat iets wegheeft van een mees, en ook vaak in hun aanwezigheid wordt waargenomen. Opvallend is zijn lichtgele wenkbrauwstreep, zijn roze bruine poten, en zijn roep.
Bladkoningen broeden in de Oeral, en worden hier alleen als doortrekker waargenomen, meestal langs de kust in struiken en bomen. Een bijzonder gast dus, die tot begin januari 2017 in het park werd waargenomen.

 

 

 

gulden_boterbloemGulden boterbloem (april 2014)
De Ranunculus auricomus (ranonkelfamilie) is een wat minder algemene soort uit het geslacht boterbloem, die bloeit in april en mei. Deze overblijvende plant is tussen 15-50 cm hoog. De stengel onder de bloem is glad en niet gegroefd. De bloemkroon is vaak niet goed ontwikkeld, doordat er 1 of meer kroonbladen ontbreken of verschillend van grootte zijn. De plant heeft onderaan bijna ronde bladen, met naar boven toe handvormige bladen. De vruchtbladen hangen in harige trosjes en rijpen tot eenzadige vruchten. Hij komt voor in vochtige gemengde bossen met een kalkhoudende ondergrond, in uiterwaarden, eikenbossen, langs dijken en in vochtige weilanden. De plant is vrij zeldzaam (rode lijst), behalve in ZuidLimburg, Zwarte water en de benedenloop van de rivieren.

 

 

 

ijsvogelIJsvogel (maart 2014)
Achterin de sloot die langs de heemtuin loopt, is een paartje ijsvogels gespot.
Alcedo atthis zoals de vogel officieel heet, betekent koningsvisser. De Nederlandse naam heeft niet van doen met ijs, maar zou een verbastering zijn van de Germaanse naam Eisenvogel: ijzervogel.
De seksen lijken sterk op elkaar, en alleen aan de kleur van de basis van de ondersnavel kunnen ze worden onderscheiden. Die is bij vrouwtjes oranjerood, en bij mannetjes zwart (gelijk aan bovensnavel).
De ijsvogel is een viseter, die vaak vanaf een vast punt boven het water jaagt. Vissen worden in zijn geheel met de kop naar voren doorgeslikt. Onverteerbare resten geeft hij terug als braakbal. De ijsvogel leeft solitair behalve tijdens het broedseizoen. Ze maken een nest in een steile oeverwand, dat 30-100 cm diep is.

 

 

krakeendKrakeend (oktober 2013)
De krakeend (Anas strepera) is even groot als de wilde eend. Het mannetje is in zijn prachtkleed herkenbaar aan de zwarte snavel en de donkere staartpartij. Vrouwtjes zijn voornamelijk bruin en hebben een donkere snavel met oranje zijkanten. In de winter lijken mannetjes en vrouwtjes op elkaar. De krakeend is broedvogel in Nederland. ’s Winters voegen krakeenden uit het noorden en oosten zich bij hen om hier te overwinteren. Voorheen liet de krakeend zich vooral in de fortgracht zien, maar sinds een aantal weken verblijft een viertal krakeenden in de waterlelievijver.