Sneeuwklokjes en Lenteklokjes

Februari is een van de mooiste maanden van het jaar om door Bloeyendael te dwalen. Dan staan namelijk de velden sneeuwklokjes in volle bloei. Het is ongelooflijk hoe dit plantje de sneeuw, die nog maar een week geleden de grond bedekte, doorstaat. Toen de sneeuw wegdooide, stonden ze nog steeds fier overeind. Ze kunnen dan ook heel goed kou doorstaan en eigenlijk isoleert de sneeuw de ergste vorst.

In 1991 zijn er in Bloeyendael verschillende bollen gepoot, maar de sneeuwklokjes zijn het best aangeslagen. Ze zijn in drie jaar gepoot, misschien 1000 bolletjes per jaar. Na de poot duurt het een tijdje voordat de sneeuwklokjes ‘aanslaan’. Het kost namelijk tijd om het zogenaamde Mycorrhiza te ontwikkelen. Dat is een symbiotisch samenspel tussen plant en schimmels, zij versterken en beschermen elkaar. De schimmels gedijen het best in natuurlijke grond zonder kunstmest. En dat is te zien, want sindsdien hebben de sneeuwklokjes zich enorm uitgebreid en nu staan er miljoenen.

Sneeuwklokjes zijn er het eerst in het jaar, maar heel snel daarna ook de zogenaamde lenteklokjes. Die lijken op sneeuwklokjes met hun witte kleur, maar zien er nóg meer uit als klokjes. Inmiddels zijn deze lenteklokjes ook volop te bewonderen in Bloeyendael.